DMSO

DMSO – Dimetylosulfotlenek (CH3)2SO2 – organiczny związek chemiczny z grupy sulfotlenków. Jest naturalną substancją pochodzącą z miazgi drzewnej.

Jest on wytwarzany podczas normalnego rozkładu roślin, a zatem w niskich stężeniach występuje w wielu produktach żywnościowych. Jest przeciwutleniaczem, poprzez tlen jest przekształcany w MSM. W przeciwieństwie do MSM, który jest sprzedawany w postaci proszku lub drobnych kryształów, DMSO jest klarownym płynem, który jest całkowicie mieszalny z wodą. Ma wysoką temperaturę wrzenia 189 ° C i zestala się w temperaturze około 18 ° C. Posiada wszystkie korzystne właściwości MSM, ale często w większym stopniu, posiada również kilka dodatkowych właściwości leczniczych. Są one oparte na połączeniu jego natury przeciwutleniacza z doskonałymi właściwości rozpuszczalnika dla szerokiej gamy składników odżywczych i leków. Nie ma innego rozpuszczalnika biologicznego, który może tak łatwo przenikać przez skórę i przenosić składniki odżywcze i środki lecznicze do wnętrza organizmu.

DMSO zostało opisane jako przezroczysta bezbarwna, bardzo higroskopijna ciecz, praktycznie bez zapachu i lekkim zapachu czosnku, o lekko gorzkim smaku ze słodkim posmakiem. Ponieważ niskiej jakości DMSO może zawierać niebezpieczne zanieczyszczenia, należy stosować (zakupić) produkt wyłącznie najwyższej czystości  – co najmniej 99 %.  Ponieważ DMSO jest higroskopijny (przyciąga wodę ) głównym zanieczyszczeniem DMSO  jest woda. Powszechnie stosowane są gatunki odczynnika laboratoryjnego i medycznego / farmaceutycznego o czystości około 99,5 do 99,9 %. DMSO powinno być przechowywane w opakowaniach szklanych lub w wysokiej jakości pojemnikach HDPE. Przechowywanie w w/w pojemnikach nie ma wpływu na jakość DMSO.

Dimetylosulfotlenek jest substancją o silnych właściwościach antyoksydacyjnych i przeciwzapalnych, której korzystny wpływ na organizm ludzki jest związany z:
• zmniejszaniem obrzęku i procesów zapalnych związanych z uszkodzeniem urazowym lub chorobowym tkanek
• poprawą zaopatrzenia w krew w miejscu zastosowania
• obserwowanym działaniem bezpośrednio stymulującym gojenie się ran
• działaniem przeciwbólowym wynikającym z blokowania włókien czuciowych nerwów przewodzących ból

DMSO jest najczęściej stosowany w postaci płynnego roztworu wodnego 70-90% – zewnętrznie (na skórę) lub w żelach o różnych stężeniach.

Dimetylosulfotlenek – właściwości:

·  to wszechstronny mikrobiocyd skuteczny wobec bakterii, grzybów i wirusów, mykoplazmy

· poprawia działanie układu odpornościowego i zmniejsza alergie

· jest środkiem silnie przeciwzapalnym o dobrych właściwościach przeciwutleniających

· blokuje ból, stosowany na dotknięte bólem mięśnie lub stawy

· poprawia krążenie krwi poprzez hamowanie tworzenia się skrzepów krwi i nadkrzepliwości

· doskonale rozpuszcza nowo utworzone zakrzepy

· rozszerza naczynia krwionośne i poprawia pracę serca

· skutecznie przenosi cząsteczki przez błonę komórkową i przechodzi przez barierę krew -mózg

· wzmacnia tkankę łączną, zmiękcza kolagen i stymuluje gojenie się ran

· jest silnym lekiem moczopędnym i bardzo skutecznym w przewlekłym zapaleniu pęcherza moczowego

Lista chorób, które korzystnie reagowały na jego stosowanie, w tym takie, które nie reagują na inne środki:

  • uszkodzenia mózgu i rdzenia kręgowego
  • zespół Downa
  • schizofrenii
  • stwardnienie zanikowe boczne
  • jest w stanie rozpuścić skrzepy krwi i zapobiec uszkodzeniom po udarze
  • poprawia stan przy chorobach skóry, takich jak łuszczyca, twardzina skóry i inne choroby autoimmunologiczne
  • zapalenie stawów
  • wrzody
  • zapalenie pęcherza i inne stany zapalne
  • przy cukrzycy może poprawić kontrolę insuliny i krążenie krwi
  • problemy ze wzrokiem w tym zwyrodnienie plamki żółtej, barwnikowe zwyrodnienie siatkówki, jaskra i zaćma, czasami po prostu przez stosowanie doustne, ale czasami także z dodatkiem środków zaradczych w postaci kropli do oczu.

DMSO – terapia antynowotworowa

DMSO jest często stosowany jako nośnik w konwencjonalnej chemioterapii lub w terapiach przeciwwirusowych ze względu na jego zdolność do łatwego wnikania do komórek dotkniętych chorobą. W przypadku raka dimetylosulfotlenek ogniskuje się na komórkach rakowych i może mieć zastosowanie przy przenoszeniu substancji czynnych. Istnieją również doniesienia o efekcie przeciwnowotworowym samego DMSO. Jest on niezwykle pomocny w zdiagnozowanych nowotworach, takich jak rak sutka, płuc i prostaty, białaczki i chłoniaków.

Stosunkowo słabe (2 %) roztwory DMSO eliminowały komórki białaczkowe i z dodatkiem odpowiednich środków, indukowały tak, że różne komórki nowotworowe stawały się normalnymi komórkami. DMSO przyczynia się do śmierci komórek nowotworowych naturalnie (apoptoza), wykazano również, że chroni przed uszkodzeniami z racji promieniowania, zwłaszcza w odniesieniu do leczenia nowotworów.

DMSO zabija pleomorficzne mikroby, które są podstawową przyczyną raka i chorób autoimmunologicznych. Jedną z jego najbardziej imponujących funkcji jest możliwość łatwego wprowadzenia do komórki i zabijania wirusów i mykoplazmy. Istnieją patenty łączące DMSO z przeciwwirusowymi środkami, środkami przeciwnowotworowymi, oraz aminokwasami i innymi środkami odżywczymi w celu poprawienia pamięci i innych funkcji mózgu. Jest również doskonałe do leczenia głębokich urazów tkanek, mięśni, oparzeń i innych ran. Jest szeroko stosowany w medycynie sportowej i wyścigach konnych.

DMSO jet bardzo szybko wchłaniane przez organizm. Redukuje ból w zapaleniu stawów, urazach mięśni, ukąszeniach owadów i niwelowaniu innych miejsc bólu.

Przy stosowaniu doustnym lub aplikacji skórnej DMSO przenika przez wszystkie tkanki miękkie, oraz kości. DMSO jest skuteczne przy leczeniu nowotworów i raka kości, oraz infekcjach kości szczęki.  Jod łatwo rozpuszcza się w DMSO, można więc niewielką ilość jodu lub płynu Lugola rozpuścić w DMSO i nakładać taki roztwór na zaatakowane dziąsła. DMSO należy rozcieńczyć tak by nie podrażniało chorych miejsc. Dimetylosulfotlenek wraz z jodem jest skuteczny w przypadku problemów grzybiczych paznokci, skóry lub skóry głowy, np. objawiających się utratą włosów.

DMSO może hamować rozwój Helicobacter pylori oraz pomaga leczyć wrzody trawienne w stosunkowo małych dawkach.

Jak używać DMSO?

Czyste DMSO nie jest toksyczne i jest bardzo bezpieczne w użytkowaniu, niemniej należy podjąć odpowiednie środki bezpieczeństwa przy stosowaniu tej substancji.

Przy stosowaniu DMSO poprzez skórę, należy zadbać o to by skóra była czysta i wolna od niepożądanych substancji chemicznych, takich jak płyny, dezodoranty, olejki lub filtry przeciwsłoneczne. Dimetylosulfotlenek można nakładać na zapalenie, sztywność lub ból mięśni i stawów, lub na chore narządy lub może być wykorzystywane do przenoszenia leków lub środków odżywczych przez skórę do organizmu. Nie przenosi drobnoustrojów, dużych cząsteczek lub substancji chemicznych do ciała, które zwykle nie mogą przenikać przez skórę, ono tylko zwiększa szybkość absorpcji tych, które są w stanie przeniknąć jako takie, ale na o wiele niższym poziomie.

W celu uniknięcia podrażnień skóry stosuje się jedynie DMSO w postaci rozcieńczonej do 70 % lub mniej. Niektóre produkty na rynku są już rozcieńczone. Do wspólnego użytku można zrobić roztwór do stosowania, np. w innej butelce, przez rozcieńczenie wysokoprocentowego DMSO. Aby było to około 70 % mieszamy 2 części 100 % DMSO z 1 częścią wody, a dla słabszego roztworu ( 50 %) zmieszać równe części DMSO i wody. Jeśli również dodajesz inne rozpuszczone środki, takie jak olej magnezowy, gliceryna, MSM i Lugola, to możesz liczyć to jako część wody. To jest w porządku, aby zmieszać dimetylosulfotlenek z niezakwaszonym chlorynem sodu / MMS, ale zakwaszony MMS stanie się prawdopodobnie nieaktywny przez utlenianie DMSO do MSM.

Trzeba być ostrożnym, gdy roztwór staje się ciepły podczas mieszania DMSO z wodą. Choć nie szkodzi skórze to jego wycieki mogą uszkodzić lakierowane lub plastikowe powierzchnie. Siła potrzebna do miejscowego stosowania może zmieniać się w zależności od wrażliwości skóry.

DMSO nie jest zwykle używany na popękaną lub otwartą skórę, ale jest stosowany na świeże cięcia i inne świeże rany i znacznie przyspiesza gojenie, nie powodując bólu lub innych dolegliwości. W zależności od stopnia bólu lub zapalenia DMSO może być stosowane kilka razy w ciągu dnia na obszar bólu, ale potrzeba wielu zastosowań może zmniejszać się przez następne dni. Efekt może być odczuwalny w ciągu kilku minut. Także obrzęki kostek, jak np. przy zwichnięciu szybko znikają, jeśli są pokrywane DMSO.

Z jakimi substancjami można mieszać dimetylosulfotlenek?

Podczas gdy dimetylosulfotlenek miesza się swobodnie z wodą i gliceryną, to nie miesza się z olejami lub naftą. Nie rozpuszcza chlorku magnezu, ale można poprawić wchłanianie przez rozprowadzenie go wodą, w której rozpuszcza się chlorek magnezu. Wydaje się, że to samo dotyczy też witaminy B12, która nie rozpuszcza się bezpośrednio w DMSO, ale może być lepiej wchłaniana z jego dodaniem. Do ogólnych zastosowań może to być dobre dla skóry, aby dodać niewielką ilość gliceryny.

Kwas alfa -liponowy bardzo dobrze rozpuszcza się w DMSO, a glutation i koenzym Q10 w pewnym stopniu. Ich transdermalna aplikacja może dać lepsze wchłanianie niż doustnie. Generalnie silne utleniacze utleniają DMSO do MSM, podczas gdy drobnoustroje redukują go do dwumetylosiarczku lub DMS, który daje silny zapach siarki. Stwierdzono, że w okresach zakażenia osoby wydzielają zapach znacznie silniejszy zapach czosnku przy użyciu DMSO, niż gdy są zdrowe. To jest główna wada DMSO, dlatego niektórzy ludzie nie lubią go używać – bo  może to prowadzić do problemów społecznych, szczególnie w miejscu pracy. Można zminimalizować ten skutek uboczny, stosując jedynie stosunkowo niewielką ilość w godzinach wieczornych. Można zwilżyć bądź płukać jamę ustną lub stosować na odsłoniętą skórę rozcieńczony nie zakwaszony roztwór MMS (Chloryn sodu) (np. 1 łyżeczka MMS na 500 ml wody), który może utleniać i odwaniać pachnące związki siarki.

Przyjmowanie doustne DMSO

Przyjęcie doustne jest inną główną formą stosowania DMSO. Co do jego bezpieczeństwa : dr Stanley Jacob którzy był pionierem medycznego wykorzystania dimetylosulfotlenku brał uncję (prawie 30 ml) tego doustnie codziennie przez ponad 40 lat. Jedynym efektem ubocznym wydaje się być, że nie był chory od lat. Inni brali nawet większe dawki przez kilka tygodni lub miesięcy.

DMSO jest skuteczny w ataku serca i dusznicy bolesnej(angina); szybkie użycie go w ataku serca zapobiega uszkodzeniu mięśnia sercowego, ale raczej wysokie dawki powinny być używane. Dr Morton Walker zasugerował 2 gramy na kilogram masy ciała w leczeniu zawałów serca.

Z wyjątkiem sytuacji niebezpiecznych, zawsze najlepiej zacząć od małych dawek, np. pół łyżeczki na drinka i stopniowo zwiększać maksymalnie do zamierzonej dawki lub do czasu gdy zajdą pewne niewyjaśnione reakcje. Ogólnie skuteczne metody lecznicze mają tendencję do wywoływania jakiejś reakcji, czy to skutków mikrobiologicznej śmierci, czy wykwity skórne lub efekty żołądkowo-jelitowe, takie jak biegunka. W takim przypadku tymczasowo przerwać, a gdy reakcja zmaleje stopniowo ponownie podnieść.

Odpowiednia dzienna maksymalna dawka dla przewlekle chorych może wynosić od 20 do 30 ml w podzielonych dawkach, dobrze brać w napoju razem z określonymi suplementami, aby zwiększyć ich wchłanianie. Podobnie jak w przypadku wszystkich dodatków, to jest dobre, aby nie pozostawać na tej samej dawce przez długi czas, ale raczej powoli w cyklu w górę i w dół między maksimum a minimum. Wreszcie, o ile występują problemy w określonych częściach ciała, jest korzystnie stosowanie miejscowe, oprócz stosowania doustnego.

Podczas gdy dimetylosulfotlenek jest powszechnie stosowany w wielu krajach jako lek medyczny, w USA jest zatwierdzony tylko do leczenia śródmiąższowego zapalenia pęcherza moczowego. W Australii jest trucizną na receptę i nie może być stosowane do leczenia ludzi, ale może być bez przeszkód stosowany do celów weterynaryjnych i jako rozpuszczalnik.

DMSO a MSM

DMSO posiada wiele wspaniałych funkcji z kolei MSM zapewnia korzyści wynikające z wysokiej zawartości siarki do spożycia, odtruwania i regeneracji tkanki łącznej bez widocznego skutku ubocznego. Wadą dimetylosulfotlenku jest to, że może powodować problem z zapachu w relacjach społecznych i związanych z pracą. Może również powodować nadmiar gazów jelitowych i luźne jelita. Posiada zdolność do przenoszenia nie tylko pożądanych, ale także niepożądanych substancji chemicznych przez skórę i do mózgu. Z tego właśnie względu trzeba być bardziej ostrożnym w jego stosowaniu niż w przypadku MSM.

MSM, a także DMSO są skuteczne w leczeniu raka, ale w nieco inny sposób. Korzystnie jest używać obu substancji razem. MSM można rozpuścić w DMSO w ilości 34 g na 100 ml. W przypadku raka sutka, czerniaka i innych guzów blisko skóry ten roztwór może być rozcieńczony 2 : 1 lub 1:1 przy użyciu wody i trzymany jako zestaw na guz, aż pojawi się normalizacja. Jednakże DMSO nie powinno być stosowane doodbytniczo, bo może przenosić toksyny do krwi. W przypadku guzów niedostępnych połączenie wysokiej dawki miejscowej i doustnego spożycia może być próbowane.

Dr Last nie wierzy, że istnieje prawdziwa alergia na dimetylosulfotlenek. Uważa, że  niektóre osoby reagują z powodu niedoboru mikroelementu molibdenu, który jest wymagany przez enzymy do utleniania związków siarki, takich jak siarczyny na siarczany.

Artykuł pochodzi ze strony: by dr Walter Last
http://www.health-science-spirit.com/msm.html

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *