Woda utleniona – Nieumywakin

Woda utleniona (H2O2)  to 3 % roztwór nadtlenku wodoru. Tradycyjnie stosowana jest jako środek aseptyczny, tamujący krwawienie.

Inne postaci handlowe nadtlenku wodoru to tak zwany perhydrol, czyli 30% roztwór nadtlenku (używany do silnego utleniania w przemyśle chemicznym), 35% roztwór może występujący pod postacią tabletek, tak zwany hydroperyt oraz 85–98% roztwór stosowany jako utleniacz paliwa rakietowego oraz paliwa do okrętów podwodnych.

Woda utleniona zyskała w ostatnim czasie popularność dzięki książce „Woda utleniona na straży zdrowia” autorstwa rosyjskiego profesora Iwana Nieumywakina. Choć sporo jest sceptycznych poglądów co do zastosowania wody utlenionej, to może warto zaznajomić się z doświadczeniami profesora Niumywakina.

Profesor Iwan Nieumywakin

Iwan Pawłowicz Nieumywakin zajmuje się tematem leczenia i uzdrawiania ludzi od ponad 40 lat. To osoba znana w Rosji zarówno dyplomowanym lekarzom, jak i ludziom zajmującym się medycyną naturalną. Jest doktorem nauk medycznych, profesorem, członkiem Rosyjskiej Akademii Nauk Przyrodniczych, autorem ponad 200 prac naukowych. Przez około 30 lat związany był z rosyjskim projektem „Kosmicznego Szpitala” – metod udzielania pomocy medycznej kosmonautom i zdalnego monitorowania ich funkcji życiowych w trudnych warunkach przestrzeni okołoziemskiej. Znany jest ze stwierdzenia, że „…przyszłość medycyny to symbioza medycyny oficjalnej i ludowej (z której powstała medycyna oficjalna), plus dogłębna wiedza o procesach fizjologicznych zachodzących w organizmie”.

Profesor Nieumywakin twierdzi, że nadtlenek wodoru uczestniczy we wszystkich bioorganicznych procesach przemiany materii: białek, tłuszczy, węglowodanów, soli mineralnych,w tworzeniu witamin, pracy układów enzymatycznych, hormonalnych i w wytwarzaniu ciepła  w organizmie.

Nadtlenek wodoru pod wpływem enzymu katalazy zamienia się w wodę i tlen atomowy, dzięki czemu chroni tkanki organizmu przed uszkodzeniami. Oprócz nasycenia organizmu tlenem atomowym, nadtlenek wodoru pełni istotna rolę – utlenia toksyczne substancje. Utleniając tłuszcze, odkładające się w ściankach naczyń, zapobiega i likwiduje arteriosklerozę.

Utleniające właściwości nadtlenku wodoru są bardzo silne i efektywnie zwalczają infekcje bakteryjne, grzybicze, pasożytnicze i wirusowe, stymulują pracę układu odpornościowego oraz powstrzymują rozrost nowotworów. Po infuzji dożylnej nadtlenku wodoru, komórki NK ( Natural Killers- naturalni zabójcy) zwiększają swoja aktywność.

Wolne rodniki a tlen

Ponieważ komórkom praktycznie wiecznie brakuje tlenu, człowiek zaczyna głęboko oddychać. Jednak nadmiar tlenu atmosferycznego nie zawsze jest korzystny. Częściej okazuje się przyczyną powstawania wolnych rodników.

Pobudzone niewystarczającą ilością tlenu atomy komórek, wchodzą w reakcje biochemiczne z wolnym tlenem cząsteczkowym, co sprzyja powstawaniu wolnych rodników ( które mają na swej orbicie niesparowany elektron)

Wolne rodniki są zawsze obecne w organizmie i ich rola polega na tym aby pochłaniać komórki patologiczne. Wolne rodniki są  bardzo agresywne, a przy nadmiernym ich zgromadzeniu zaczynają niszczyć również komórki zdrowe. Podczas głębokiego oddychania w organizmie zwiększa się ponad normę koncentracja tlenu.

Tlen wypierając z krwi dwutlenek węgla, nie tylko narusza on równowagę, co doprowadza do skurczu kapilar, będącego przyczyną każdej dolegliwości, ale dodatkowo przyczynia się do powstania jeszcze większej ilości wolnych rodników, co z kolei oddziałuje zgubnie na organizm.

Właśnie z tego powodu istnieje w organizmie jeszcze jeden mechanizm związany z tlenem. Jest to nadtlenek wodoru, wytwarzany przez komórki układu odpornościowego oraz ozon. Mechanizm ten, podczas ich rozkładu, wydziela tlen atomowy i wodę. Właśnie tlen atomowy stanowi jeden z najmocniejszych antyoksydantów, usuwających deficyt tlenowy w tkankach. Niszczy on wszelką patogenną mikroflorę (wirusy, grzyby, bakterie itp.), a także nadmiar wolnych rodników.

Według profesora Nieumywakina im więcej tlenu dostaje się do organizmu i do krwi, tym gorzej ze względu na niebezpieczeństwo powstawania związków tlenu. Zaleca on oddychać rzadziej i niezbyt głęboko, a na wydechu robić więcej wstrzymań oddechu, co ma sprzyjać zachowaniu ilości dwutlenku węgla w komórkach na właściwym poziomie.

Woda utleniona – efekty zastosowania wewnętrznego:

Są dwie metody wprowadzania wody utlenionej – doustnie i dożylnie. Do większości medycznych zastosowań wystarczy doustne przyjmowanie wody utlenionej. Terapia wodą utlenioną jest także używana jako alternatywna dla medycznego traktowania nowotworów.

Po zastosowaniu kuracji wodą utlenioną znika zapalenie stawów, normalizuje się ciśnienie krwi, nowotwory przechodzą w remisję, powraca wysoki poziom energii, regulują się organy wewnętrzne, polepsza się pamięć, eliminuje się depresja itp. Woda utleniona stymuluje system enzymatyczny w całym organizmie, zwiększa metabolizm, powoduje rozszerzenie małych tętnic i zwiększa przepływ krwi. Wzmacnia w organizmie dystrybucję i konsumpcję tlenu podczas wzrostu temperatury ciała. Normalizuje się równowaga kwasowo-zasadowa a tkanki nasycają się tlenem.

 

Woda utleniona zastosowanie wewnętrzne według profesora Iwana Nieumywakina:

Do stosowania wewnętrznego stosujemy 3% wodę utlenioną odpowiednio rozcieńczona w  wodzie, najlepiej w  wodzie mineralnej, która nie zawiera chloru. Nieumywakin zaleca zażywać na początku 1 kroplę na 2-3 łyżki wody (30-50 ml) 3 razy dziennie. Najlepiej pić miksturę  30 minut przed jedzeniem lub 1,5 – 2 godziny po posiłku. Następnie powinno się codziennie zwiększać dawkę o 1 kroplę, aż dojdziemy do  10 kropel dziesiątego dnia. Po tym czasie zalecana jest przerwa w kuracji na 2-3 dni. W kolejnych dniach należy przyjmować już po 10 kropel, robiąc przerwę co 2-3 dni. Niektórzy chorzy w ogóle nie robią przerw.

W razie konieczności dawkowanie u dzieci wygląda następująco:

  • dzieciom do 5 roku życia można podawać po 1-2 krople na łyżkę stołową
  • dzieciom od 5 do 10 roku życia po 2-5 kropel na łyżkę stołową
  • dzieciom od 10 do 14 roku życia można podawać po 5-8 kropli na łyżkę stołową

W dawce jednorazowej, również 30 minut przed posiłkiem lub 1,5 – 2 godziny po posiłku.

Aplikacja do nosa i do uszu:

 

  • W każdej chorobie, stanach dyskomfortu (grypa, przeziębienie, ból głowy) – szczególnie w chorobie Parkinsona, stwardnieniu rozsianym, dolegliwościach górnych dróg oddechowych (zapalenie zatok przynosowych lub czołowych), szumie w uszach i innych. Nieumywakin zaleca zakrapiać rozcieńczony nadtlenek wodoru do nosa (15 kropel w łyżce stołowej wody). Całą pipetkę wkrapiać najpierw do jednej, a potem do drugiej dziurki. Po 1-2 dniach można zwiększyć dawkę – po 2-3 pipetki do każdej dziurki. Potem można wprowadzać do jednego centymetra sześciennego za pomocą jednogramowej strzykawki. Kiedy po upływie 20-30 sekund z nosa zacznie wydzielać się śluz, należy udać się do łazienki, skłonić głowę na ramię, zatkać palcem tę dziurkę w nosie, która znajduje się wyżej, a przez dolną spokojnie wydmuchać wszystko, co wydostaje się z nosa. Następnie przechylić głowę na drugie ramię i powtórzyć to samo. Przez 10-15 minut nic nie jeść i nie pić.
  • przy krwotokach z nosa –  nos zatyka się tamponami z 3% nadtlenkiem wodoru, a następnie szuka się przyczyny krwawienia.
  • W różnych dolegliwościach uszu i w niedosłuchu należy stosować początkowo 0,3-0,5% roztwór nadtlenku wodoru (ok. 1 ml 3% H2O2, czyli wody utlenionej, na 1 stołową łyżkę wody). Po kilku dniach można stężenie roztworu zwiększyć do 1-2% (zakrapiać lub umieszczać w uchu tampon z waty).

Zastosowania zewnętrzne wody utlenionej według Iwana Nieumywakina

 

  • Do płukania jamy ustnej stosować 1 łyżeczkę 3% roztworu na 50 ml wody.

 

  • Jako kompresy do  wcierania w dowolne chore miejsce (okolica serca, stawy), smarowania powierzchni skóry przy chorobie Parkinsona, stwardnieniu rozsianym. Zaleca się stosować 1-2 łyżeczki 3% roztworu nadtlenku wodoru (standardowa woda utleniona) na 50 ml wody, stopniowo zwiększając stężenie roztworu aż do 3% (czyli do stężenia nierozcieńczonej wody utlenionej).

 

  • W chorobach skóry (egzema, łuszczyca i inne) można stosować nie tylko nierozcieńczoną wodę utlenioną (3% roztwór nadtlenku wodoru), ale i 15-25-33% nadtlenek wodoru, przygotowany z tabletek Hydroperytu. Należy smarować wysypki 1-2 razy dziennie, aż do całkowitego ich ustąpienia.

 

  • W grzybicy stóp lub innych części ciała należy zmienione chorobowo miejsce smarować 3% roztworem H2O2 (nierozcieńczoną wodą utlenioną) przez kilka dni.

 

  • Przy zainfekowanych ranach, procesach ropnych, krwiakach itp., nadtlenek wodoru sprzyja szybszemu gojeniu się. Jak wiadomo, dobrym środkiem dezynfekującym przy płytkich ranach, pęknięciach i chorobach skóry są ałuny. Ich zastosowanie będzie skuteczniejsze w połączeniu z nadtlenkiem wodoru: do 10% roztworu ałunów (na 10 ml wody 10 g ałunów) dodać 1 łyżeczkę 3% nadtlenku wodoru. Roztwór ten jest świetnym środkiem do leczenia wrzodów, chorób skóry, powierzchniowych ran i zapalenia węzłów chłonnych.

 

  • Zastosowanie w kosmetyce. Wszystkie istniejące środki kosmetyczne – kremy, żele i balsamy – wykazują jedynie zewnętrzne działanie. A przecież zaburzenie funkcji komórki zależy od wewnętrznego stanu organizmu – od jego zanieczyszczenia. A ono z kolei zależy przede wszystkim od tego, czy komórki otrzymują odpowiednią ilość tlenu. Suchą skórę, zaskórniki, zmarszczki i wiele innych likwiduje się dobrze przy pomocy nadtlenku wodoru. Należy przemywać twarz ciepłą wodą, dobrze ją wytrzeć i – zmoczywszy watkę w nadtlenku o stężeniu 1-2%, a potem 2% – wymasować twarz i szyję. Po 20-30 minutach należy ponownie opłukać twarz w ciepłej wodzie. Identyczny zabieg można wykonać przy cellulicie, wzmocni się działanie nadtlenku wodoru za pomocą masażera lub aplikatora Kuzniecowa, a najlepiej Lyapko (każda inna rękawica lub gumowa gąbka do cellulitu spełni tu swą rolę). Należy wymasować biodra, brzuch, ręce i nogi, a następnie zwilżyć powierzchnię skóry 3% nadtlenkiem wodoru.

 

 

Wykorzystanie nadtlenku wodoru w kąpielach.

Zazwyczaj zwracamy niewiele uwagi na naszą skórę, a przecież jej powierzchnia to 2 m². Działa ona jak nerki i płuca. Znaczy to, że przez skórę również oddychamy, i przez nią odprowadzane są produkty metabolizmu. Oto dlaczego po ćwiczeniach fizycznych i po spoceniu się należy koniecznie wziąć lekki prysznic, w przeciwnym bowiem razie szkodliwe substancje ponownie znajdą się w organizmie. Bardzo dobrze działa na skórę sauna parowa z nadtlenkiem wodoru, która jest już od dawna oficjalnie zalecana w wielu krajach: Anglii, USA, Kanadzie.

W celu zażycia jednej ciepłej kąpieli należy wziąć 5-6 buteleczek wody utlenionej (po 40 ml). Czas kąpieli to 30-40 minut. Dolewaj ciepłej wody, aby utrzymać temperaturę. Następnie należy umyć się czystą wodą. Pamiętajcie jednak, że mydła i szampony, zawierają w swym składzie zasady i zmywając z powierzchni skóry kwaśną warstwę ochronną, czynią nas naprawdę nagimi wobec infekcji, które mogą przeniknąć przez skórę. Cykl zabiegów 5-7 kąpieli co drugi dzień – można powtórzyć po upływie dwóch tygodni. Kąpiele z nadtlenkiem wodoru normują stolec, wypędzają glisty, regulują powłokę skórną, w egzemie, łuszczycy, zapaleniach skóry i wrzodach troficznych, łagodzą ból kręgosłupa, stawów i mięśni.

Uwaga! Podczas kąpieli z nadtlenkiem wodoru możliwe jest zaobserwowanie podwyższonej temperatury ciała, pojawienie się zaróżowień na skórze, niewielkie kłopoty ze stolcem. Nie ma w tym nic niepokojącego – są to oznaki zanieczyszczenia organizmu. Im większe zanieczyszczenie, tym bardziej wyrażą się te objawy. Natomiast zdrowy człowiek po takiej kąpieli odczuje jedynie ulgę.

Woda utleniona – skutki uboczne

Podczas picia wody utlenionej możliwe są następujące reakcje:

  • wysypki na skórze
  • nudności
  • senność
  • nietypowe zmęczenie
  • biegunka
  • katar
  • infekcje ucha
  • czyraki

Objawy takie mogą świadczyć o  tym, że toksyny są wydalane z organizmu. Jest to naturalna reakcja organizmu na oczyszczanie i są  one krótkotrwałe. Można wtedy przerwać zażywanie na 1 -2 dni lub zmniejszyć dawkę do 3-5 kropel.

Negatywne działanie nadtlenku wodoru przy stosowaniu wewnętrznym wyjaśnić należy tym, że w przewodzie pokarmowym jest mało enzymu katalazy lub nie ma go wcale. Oto dlaczego dobrano dawkę nie przewyższającą 10 kropel w trakcie jednego wlewu 1 godzinę przed posiłkiem lub 1,5-2,0 godziny po posiłku.

Niebezpieczeństwa i skutki uboczne stosowania wody utlenionej są nieliczne i sprzeczne. Zaobserwowano 2 wypadki śmiertelne u dzieci, które spożyły 27% wodę utlenioną i 40% wodę utlenioną.

Biorąc wodę utlenioną bezpośrednio przed snem można mieć trudności z zasypianiem, ponieważ wzrasta poziom tlenu w komórkach!

Woda utleniona nie powinna dostać się do oczu, ponieważ może dojść do oparzenia.

UWAGA: osoby, które miały przeszczepy, nie mogą stosować wody utlenionej. Woda utleniona stymuluje system odpornościowy i może spowodować odrzucenie przeszczepu.

Źródło:

Woda utleniona na straży zdrowia” Iwan Nieumywakin

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *